Στοχοπροσήλωση και διαμάχη μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας.

Στοχοπροσήλωση και διαμάχη μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας.

Η ανάγκη αποτελεσματικότητας αλλά και συνοχής της κοινωνίας επιβάλλει συντονισμό και διοίκηση. Σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία ισχύει από παλιά  ο νόμος της επικράτησης των ισχυρότερων.  Έτσι κάποιοι (οι λίγοι) διοικούν και άλλοι (οι πολλοί) διοικούνται. Και για να έχει ευστάθεια αυτή η διάκριση θεσπίζονται νόμοι και παραχωρούνται στους διοικούμενους διάφορες εγγυήσεις, όπως η ασφάλεια, το επίπεδο διαβίωσης, η δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα κλπ. Όμως, αυτός ο «ντε και καλά» διαχωρισμός, σε συνδυασμό με την ανθρώπινη ματαιοδοξία και απληστία, επισωρεύει με τον καιρό στρεβλώσεις και αδικίες. Οι πιο δυναμικές ομάδες αποκτούν προνόμια. Ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Έτσι λοιπόν τα συμφέροντα της κάθε κοινωνικής τάξης γίνονται “ιδεολογία”, ως μέσο κοινής έκφρασης αλλά και καθοδήγησης των μελών της. Επικρατεί γενικά η άποψη ότι η κοινωνική θέση του καθενός μας προσδιορίζεται ιεραρχικά με βάση την οικονομική του ισχύ, το είδος του επαγγέλματος  και τις πιστοποιημένες γνώσεις του. Εκτιμώ όμως ότι το πιο καθοριστικό στοιχείο κατάταξης  στην κοινωνική ιεραρχία είναι η διάκριση ανάμεσα σε διοικούντες και διοικούμενους.  Η καθεμιά από τις δύο ομάδες διεκδικεί για τον εαυτό της το μέγιστο δυνατό μερίδιο δικαιωμάτων αλλά και χρημάτων, ανεξάρτητα από το είδος και την πολιτική απόχρωση του πολιτεύματος (δημοκρατικό, δικτατορικό, δεξιό, αριστερό ή άλλο).

Πηγαίνοντας προς εκλογές αιρετών εκπροσώπων των εκπαιδευτικών για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια.

                       

                         

Πηγαίνοντας προς εκλογές αιρετών εκπροσώπων των εκπαιδευτικών

 για τα  Υπηρεσιακά Συμβούλια.

Η εκπαίδευση στη χώρα μας πάντα αποτελεί προτεραιότητα προεκλογικά. Μετά η προτεραιότητα ξεχνιέται. Η εκπαίδευση πάντα μεταρρυθμίζεται και πάντα αρρύθμιστη παραμένει κάνοντας πειραματισμούς στα εκπαιδευτικά συστήματα. Η εκπαίδευση είναι δωρεάν αλλά ο κάθε εργαζόμενος διαθέτει σημαντικό μέρος από το μισθό του για φροντιστήρια. Η παιδεία εκτιμώ είναι δημόσιο αγαθό και η πολιτεία έχει υποχρέωση να την παρέχει δωρεάν σ’ όλους, όσους το θελήσουν.

Σε άγονη γραμμή ταξίδευε κάποτε στο χώρο της εκπαίδευσης η αξιοκρατία και η αντικειμενικότητα. Το ρουσφέτι βρισκόταν στην πρώτη γραμμή και ζούσε το μεγαλείο του. Η οικονομική κρίση (έλλειψη θέσεων εργασίας) μπορεί να θεωρηθεί ότι έκανε και ένα καλό. Ξεθεμελίωσε το ρουσφέτι και την αναξιοκρατία.

Η διαθεσιμότητα και η κινητικότητα πρόσφατα έκαναν την επίσκεψή τους στο χώρο της εκπαίδευσης. Ο χώρος της εκπαίδευσης πάντα αποτελούσε τον εύκολο «αντίπαλο» όταν ξεσπούσε μια κρίση. Πάντα ο κλάδος των εκπαιδευτικών είχε πολλά θύματα σε περιόδους κρίσης.  Αυτό όμως συνέβαινε γιατί πάντα στο χώρο της εκπαίδευσης συνδικαλιστικά υπήρχε μια εσωστρέφεια που δεν άφηνε την διεκδίκηση ενωμένη να φθάσει στον προορισμό της. Υπήρχε αυτή η συνδικαλιστική παραταξιακή φαγωμάρα που έβλεπε το δέντρο και δεν έβλεπε το δάσος. Κυρίαρχος στόχος κάθε παράταξης ήταν να βγάλει την ουρά της απέξω και να ενοχοποιήσει τις άλλες .

Ο συνδικαλισμός αλληθωρίζοντας ψηφοθηρικά πάντα έδινε δίκιο στα αιτήματα των εργαζομένων. Πάντα οι αιρετοί διεκδικούσαν προνόμια για φίλους και παραταξιακούς συντρόφους και πολλές φορές εκτελώνιζαν αδικία και εμπάθεια. Χιλιάδες ήταν αυτοί οι εκπαιδευτικοί που απολάμβαναν αποσπάσεις και βολέματα υπό την «ευλογία» των υπηρεσιακών συμβουλίων και των συνδικαλιστών.

Ποτέ δεν αμείφθηκε η παραγωγικότητα, η αξιοπρέπεια και η εργατικότητα των εκπαιδευτικών, απεναντίας η ομοσπονδία μας ήταν πάντα ταμπουρωμένη πίσω από την πρόταση που έλεγε όχι στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, προστατεύοντας πολλές φορές τους λουφαδόρους, αγνοώντας την πλειοψηφία του κλάδου που επιτελούσε και επιτελεί με αξιοπρέπεια και εργατικότητα το καθήκον της.

Ποτέ η ΟΛΜΕ δεν εκμεταλλεύτηκε αγωνιστικά το πληθυσμιακό πλεονέκτημα του κλάδου, αλλά πάντα αριστερόστροφα κατέβαινε στη διεκδίκηση χωρίς συνοχή, κουράζοντας τον κλάδο με τις ανούσιες 24-ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις που πολλές φορές τα ποσοστά συμμετοχής  τους έφθαναν στο εξευτελιστικό 15% .

Η ΟΛΜΕ (Καθηγητές) αντί να κατεβαίνει σε απεργίες μαζί με την ΔΟΕ (Δάσκαλοι) βάζοντας ως αιτήματα καθαρά εργασιακά εκπαιδευτικά ζητήματα, γινόταν συνοδοιπόρος στις απεργιακές κινητοποιήσεις με την ΑΔΕΔΥ. Δηλαδή οι εκπαιδευτικοί πορεύονταν μαζί στη  διεκδίκηση με άλλους κλάδους που απολάμβαναν με λιγότερα προσόντα μισθούς πολλές φορές σχεδόν διπλάσιους από τους μισθούς των εκπαιδευτικών. Έτσι οι εκπαιδευτικοί γίνονταν ασπίδα προστασίας των κεκτημένων άλλων ακριβοπληρωμένων εργασιακών κλάδων.  Αυτό κατά ένα λόγο γινόταν γιατί οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ έβλεπαν ως προαγωγή την συνδικαλιστική τους μεταπήδηση στο Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ.

Κατά την περσινή σχολική χρονιά η Ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επέβαλε αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών κατά δύο ώρες. Ως αντεπιχείρημα η ΟΛΜΕ τότε θα έπρεπε να απαιτήσει τμήματα μαθητών σε όλα τα σχολεία μέχρι 20 μαθητές, καθώς και δημιουργία κατάλληλων υποδομών στα σχολεία για τους εκπαιδευτικούς όπου εκεί θα προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα, θα προετοιμάζουν και θα διορθώνουν τα διαγωνίσματά τους καθώς επίσης θα δέχονται και τους γονείς των μαθητών για ενημέρωση. Εκεί οι εκπαιδευτικοί θα πραγματοποιούσαν τη δουλειά που μέχρι σήμερα παίρνουν και κάνουν στο σπίτι. Όλα αυτά απαιτούν συγκεκριμένους χώρους με εποπτικά μέσα και υποδομές όπως συμβαίνει σε προηγμένα σε θέματα εκπαίδευσης κράτη, τα οποία εμείς ως κράτος δεν είμαστε ικανοί ούτε να τα αντιγράψουμε. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να  απαλλαγεί από εργασίες γραμματειακής υποστήριξης και ευημεριών και να ασχολείται  απερίσπαστος στα εκπαιδευτικά του καθήκοντα.

Στο σημείο αυτό θα αναφέρω ένα από τα προβλήματα του εκπαιδευτικού χώρου. Ένας Δ/ντής  μιας  μικρής σχολικής μονάδας π.χ. 7 τμημάτων ενός Λυκείου 150 μαθητών κάνει 7 ώρες μάθημα,  δεν έχει κανένα υποδιευθυντή, κανένα άτομο με μειωμένο ωράριο που να τον βοηθά στη γραμματειακή υποστήριξη του σχολείου του.  Ένας Δ/ντής μιας  μεγάλης σχολικής μονάδας π.χ. 13 τμημάτων ενός Λυκείου 300 μαθητών κάνει 2 ώρες μάθημα, έχει 2 υποδιευθυντές (με μειωμένο ωράριο, αποζημίωση, και μετρήσιμα μόρια), γραμματέα ή άτομα με μειωμένο   ωράριο  που τον βοηθούν στη γραμματειακή υποστήριξη του σχολείου.

Εκτιμώ ότι εδώ υπάρχει αδικία . Κατά τη γνώμη μου αφού ο δεύτερος  Δ/ντης απολαμβάνει όλης αυτής της γραμματειακής υποστήριξης, καλό θα είναι να μην υπάρχει καμία διάκριση στο ωράριο. Θεωρώ ότι ο Δ/ντης  δεν πρέπει να κάνει μάθημα ή να κάνει το πολύ 2 ώρες.

Πλην ελαχίστων περιπτώσεων ποτέ δεν είδαμε ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με διάθεση διαλόγου και ικανοποίηση αιτημάτων εκπαιδευτικών. Αυτό συμβαίνει διότι αυτοί που καταλαμβάνουν τις διευθυντικές θέσεις στελεχών, πολλοί εξ αυτών αν και ήταν πρώην συνδικαλιστές γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως». Έτσι ο εκπαιδευτικός χώρος αν και είναι  ο μοναδικός εργασιακός κλάδος που το 100% είναι πτυχιούχοι,  έχει καταντήσει ο φτωχός συγγενής του δημόσιου τομέα.

Εκτιμώ ότι το δημοκρατικό μας πολίτευμα  δίνει περπατησιά έκφρασης στον καθένα μας. Κάθε υπερβολή δημιουργεί ένα ελάττωμα αλλά και κάθε ελάττωμα μια υπερβολή. Δεν θέλω όμως να συνεργήσω στη δημιουργία αυτής της ζύμης. Οι άνθρωποι πολλές φορές σκοντάφτουν πάνω σε ψεύδη και ανακρίβειες. Μετά καλό είναι να σηκώνονται και να συνεχίζουν το δρόμο τους προβληματισμένοι. Αν έρθουν τα δύσκολα τότε κάποιοι είμαι σίγουρος ότι χτυπώντας «πισωπεταλιά» θα τρέξουν να κρυφτούν.

Ο κλάδος ενόψει εκλογών πρέπει να επαναπροσδιοριστεί αγωνιστικά και διεκδικητικά αφού πρώτα βάλλει πολλές κόκκινες γραμμές. Θα πρέπει να δει ως συγκριτικό πλεονέκτημα το πληθυσμιακό του μέγεθος με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα υπάρξει συναίνεση και συνοχή στην όποια διεκδίκηση. Επίσης από τον συνδικαλισμό θα πρέπει να απομακρυνθούν τα  άτομα που ταυτόχρονα με τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα, τους έχουν ανατεθεί και άλλοι κομματικοί ρόλοι.

Τελειώνοντας θα θέσω τρία ερωτήματα:

·        Μπορεί το σχολείο να γίνει ελκυστικό και ενδιαφέρον;

·        Μπορεί η μάθηση να αποκτήσει γεύση και η διδασκαλία ουσία;

·        Μπορεί ο δάσκαλος να γίνει συνοδοιπόρος του μαθητή στο ταξίδι της γνώσης;

ΥΓ.1 Η μάνα μας έχει καταλήξει  σε μια συνταγή και φτιάχνει τα κουλούρια της και είναι νόστιμα. Τόσοι Υπουργοί Παιδείας, τόσα χρόνια δεν μπορούν να βρουν τη συνταγή για να φτιάξουν την εκπαίδευση;

ΥΓ.2  Στη Φινλανδία οι μαθητές είναι χαρούμενοι όταν μετά τις διακοπές επιστρέφουν στο σχολείο. Στην Ελλάδα απεναντίας οι μαθητές είναι χαρούμενοι όταν κλείνουν τα σχολεία.

ΥΓ.3 Στη Φινλανδία, ο γιος του Πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Εδώ έχουμε σχολεία που στάζουν νερά και οι μαθητές το χειμώνα κρυώνουν. Εδώ έχουμε σχολεία που οι Δ/ντές τσιγκουνεύονται τις φωτοτυπίες. Εδώ έχουμε σχολεία όπου κάποιους μαθητές τους μεταφέρουν τα στρατιωτικά λεωφορεία και κάποιοι άλλοι μαθητές φεύγουν βρέχοντας απ’ το σχολείο.

                                                                           Θεόδωρος Σταυριανόπουλος

                        Μαθηματικός - Δ/ντής  2^ου Λυκείου Καλαμάτας

ΦΟΒΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΑΝΕΚΔΟΤΟ

 ΦΟΒΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης ανέβαινε μ' ένα μουλάρι, σ' ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.

Στο δρόμο που «επήγαινε» συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
«Δεν μου λες, πατριώτη, ο δάσκαλος τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;».
«Βενιζελικός», απαντά ο αγωγιάτης.
«Α, το γαϊδούρι...» σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να μεταφέρει στον δάσκαλο την στιχομυθία.
«Το και το δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι».

Θέλει πολύ ο άνθρωπος Αντώνη;(ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ)

Θέλει πολύ ο άνθρωπος Αντώνη;
 

Μερικές φορές το καλύτερο ρεπορτάζ και οι εμβριθέστερες οικονομικές αναλύσεις δεν βρίσκονται στα βαρύγδουπα οικονομικά στοιχεία, αλλά στη διέξοδο ή τα αδιέξοδα του καθημερινού ανθρώπου.

Το που ακριβώς βρισκόμαστε και το τι μέλλει γενέσθαι το περιγράφει το μήνυμα που έλαβα χθες το βράδυ, από συνάδελφο. Δεν τον έχω συναντήσει ποτέ και τον γνωρίζω μόνο μέσα από τη δημοσιογραφική του παρουσία.

Ο Πρόεδρος Δημοκρατίας που σύντομα θα εκλεγεί, μήπως πρέπει να είναι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος;

Ο Πρόεδρος Δημοκρατίας που σύντομα θα εκλεγεί, μήπως πρέπει να είναι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος;

Προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι τύπος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπου η εκλεγμένη από τον λαό κυβέρνηση παίρνει τις πολιτικές αποφάσεις. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι αιρετός και δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες.  ( Αυτό είναι το πολίτευμα της Ελλάδας)

Ήδη έχει ανοίξει η κουβέντα γύρω από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας που θα γίνει το Μάρτιο του 2015. Στη χώρα μας συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια να εκλέγεται Πρόεδρος έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, συνηθίζεται να εκλέγεται Πρόεδρος είτε ένας πρώην Πρωθυπουργός, είτε ένας πρώην Υπουργός, είτε ένας  αρχηγός ενός μικρού «αποτυχημένου» κόμματος. Εμείς οι  πολίτες κάθε φορά διαπιστώνουμε  ότι ο Πρόεδρος  έχει διακοσμητικό ρόλο και οι δαπάνες για την προεδρία της δημοκρατίας να επιβαρύνουν δυσανάλογα τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό μας. Σπάνιες και ασήμαντες ήταν οι παρεμβάσεις των Προέδρων της Δημοκρατίας σε όσα συνέβαιναν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας που βυθιζόταν στην οικονομική κρίση, καθώς και στο ανύπαρκτο κράτος που υπήρχε.

Η μηχανοργάνωση του δημόσιου τομέα και η κατάργηση της γραφειοκρατίας έπρεπε να προηγηθούν των απολύσεων.

Η μηχανοργάνωση του δημόσιου τομέα και η κατάργηση της γραφειοκρατίας έπρεπε να προηγηθούν των απολύσεων.

Έχει καταντήσει κουραστικό συνεχώς να ακούμε για απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Ίσως αυτοί που καλούνται κάθε φορά στα υπουργεία εσωτερικών και διοικητικής μεταρρύθμισης να μην γνωρίζουν ότι πρώτα πρέπει να γίνει μηχανοργάνωση στο δημόσιο τομέα καθώς και κατάργηση της τεράστιας γραφειοκρατίας και μετά να γίνουν απολύσεις. Αν προηγηθούν η  μηχανοργάνωση του δημόσιου τομέα και η κατάργηση της γραφειοκρατίας τότε θα φανεί το υπεράριθμο- πλεονάζον προσωπικό και στη συνέχεια θα αναζητηθούν από μόνες τους οι απολύσεις. Σήμερα σε όποια υπηρεσία του δημόσιου τομέα και αν πας το μόνο που θα διαπιστώσεις είναι η μη εξυπηρέτηση και το μόνο που ακούς είναι, έλλειψη προσωπικού.

Ο ανασχηματισμός θα αποτελέσει το κερασάκι στην τούρτα των εθνικών εκλογών.

Ο ανασχηματισμός θα αποτελέσει το κερασάκι στην τούρτα των εθνικών εκλογών.

Η  κρίση για άλλη μια φορά θα θεωρηθεί ότι «έπεσε από τον ουρανό».

Η αδυναμία ουσιαστικής ανάλυσης των γεγονότων, πολλές φορές δημιουργεί νεομυθολογίες ανάλογες και αντίστοιχες κάθε φορά του ρεύματος και της ενοχής που ως πολιτικό φαινόμενο επικρατεί στην κοινή γνώμη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αποτελεί γεγονός που με τον πιο σκαιό τρόπο, σημαδεύει μια δεδομένη ιστορική συγκυρία ρίχνοντας μονόπλευρα ευθύνες σε κάποιους, που μάλλον, δεν αντιστοιχούν σύμφωνα πάντα με την καταγεγραμμένη πραγματικότητα.

Τι είναι η "πέμπτη φάλαγγα"

Τι είναι η "πέμπτη φάλαγγα"

  Ακούμε συχνά αυτή την έκφραση χωρίς, ίσως, να ξέρουμε τι σημαίνει. 

  Πέμπτη φάλαγγα ονομάζεται η εντός πολιορκημένης πόλης, ή και εμπόλεμης χώρας γενικότερα, εκδηλωθείσα προπαγάνδα επ΄ ωφελεία του εχθρού. 

  Αυτή η προπαγάνδα μπορεί να είναι εγχώριος (εσωτερική), ή να προέρχεται απευθείας εκ του εχθρού (εξωτερική). 

Ο Γκάντι κι ο καθηγητής του

Ο Γκάντι κι ο καθηγητής του

  Δεν ξέρω αν είναι αληθινά όλα όσα περιγράφει το ακόλουθο μήνυμα, όμως τα διδάγματα που μας μεταφέρει είναι πολλά. 

  Σίγουρο είναι πως η δύναμη του λόγου που κατευθύνεται από ένα ξύπνιο μυαλό μπορεί να κατατροπώσει κάθε "εχθρό. 

  Αρκεί το μυαλό μας να το χρησιμοποιούμε ορθά και να δίνουμε στον εαυτό μας τα ελάχιστα χρονικά περιθώρια που θα του επιτρέψουν να δώσει την κατάλληλη αποστομωτική απάντηση. 

  Διαβάστε το κείμενο: 

Μια νέα πενταετία σε Ελλάδα και Ευρώπη σε λίγο ξεκινά.

                  

Μια νέα πενταετία  σε Ελλάδα και Ευρώπη  σε λίγο ξεκινά.

            Οι εκλογές σε Ελλάδα και Ευρώπη τελείωσαν. Όλοι, νικητές και ηττημένοι πάλεψαν για τα ίδια ακριβώς πράγματα. Όλοι υποσχέθηκαν ότι σε όποια θέση και αν  βρεθούν μετά τις εκλογές θα αγωνιστούν για το καλό του τόπου, για το καλό των πολιτών, για το καλό της Ευρώπης. Απορίας άξιον είναι να δούμε που θα χωρέσει όλη αυτή η καλοσύνη και όλη αυτή η διάθεση προσφοράς απ’ όλους. Γύρω μας υπάρχει πόνος, δυστυχία και σε πολλές περιπτώσεις απελπισία. Εκατοντάδες οικογένειες δίνουν καθημερινά την μάχη της επιβίωσης, νέοι άνθρωποι  ψάχνουν την ευκαιρία της επαγγελματικής αποκατάστασης, ψάχνουν την ευκαιρία αξιοποίησης των σπουδών τους.

18 Μαίου μέρα γενεθλίων και εκλογικής αναμέτρησης για το Θεόδωρο Σταυριανόπουλο!

5+3 σύντομες προεκλογικές επισημάνσεις.

Θεόδωρος  Σταυριανόπουλος Μαθηματικός - Υπ. Μεταπτυχιακού «Ηθική Φιλοσοφία» Υποψήφιος με την ΝΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ Περιφερειάρχης: Πέτρος Τατούλης

       5+3  σύντομες προεκλογικές επισημάνσεις.

ü  Η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση των τελευταίων ετών στη χώρα μας ήταν η δημιουργία της αιρετής Περιφερειακής Διοίκησης. Η ταυτόχρονη όμως δημιουργία της Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης έδειξε ότι η κεντρική εξουσία δεν θέλει να απεμπολήσει τον έλεγχο της διοικητικής απόφασης.

ü  Η περιφερειακή αυτοδιοίκηση για να αξιοποιήσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα θα πρέπει να θεμελιώσει την οικονομική και την πολιτική της «αυτονομία». Η περιφέρεια με τον νέο θεσμό διοίκησης πρέπει να πάρει αυτό που της ανήκει από τους φόρους.

Προεκλογικό μήνυμα.

Θεόδωρος  Σταυριανόπουλος Μαθηματικός - Υπ. Μεταπτυχιακού «Ηθική Φιλοσοφία» Περιφερειακός Σύμβουλος Πρόεδρος στο Κ.Ε.Κ. (πρώην Ν.Ε.Λ.Ε.) 6977020327 - 2721093476 e-mail:  stavr-th@otenet.gr    ιστοσελίδα: stavrianopoulos.blogspot.gr Υποψήφιος με την ΝΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ Περιφερειάρχης: Πέτρος Τατούλης

Προεκλογικό μήνυμα.

Κυρίες και Κύριοι

θεωρώ ότι στη ζωή μας κάποιες στιγμές αισθανθήκαμε την ανάγκη στήριξης κάποιων ανθρώπων που πιστέψαμε ότι μπορούσαν να μας την προσφέρουν.

Κάποιοι από αυτούς το έπραξαν. Κάποιοι άλλοι όχι. Η ζωή προς στιγμή μπορεί να έκανε στάση. Το ταξίδι όμως της ζωής συνεχίστηκε.

Λένε ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Δυστυχώς οι πιο πολλοί που ασχολούνται με αυτήν τη χρησιμοποιούν ως πρωτογενές υλικό για να χτίσουν το συμφέρον τους.

       Συνηθίζω η  άποψή μου να είναι πάντα ξεκάθαρη και ευδιάκριτη αψηφώντας το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος. Ποτέ δεν φοβήθηκα να εκθέσω δημόσια την άποψή μου για αυτά που συμβαίνουν  γύρω μας.

Δυστυχώς επί σειρά ετών βρήκαμε μπροστά μας την ψεύτικη υπόσχεση του χθες, την υπόσχεση της παρακμής, την υπόσχεση που μας βόλευε, την υπόσχεση που μας πρόδωσε. Δυστυχώς στη χώρα μας πολλοί έχουν πάρει διαζύγιο από την ευθύνη. Θεωρούν την ευθύνη υπόθεση άλλων.

Δηλώνω παρών στις προσεχείς Περιφερειακές εκλογές, ζητώ την στήριξή σου και εκτιμώ ότι με συνέπεια θα είμαι χρήσιμος στις προσδοκίες τις δικές σου αλλά και του τόπου μας.

H αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση πρέπει να βρει δικιά της περπατησιά.

                                           

 

H αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση πρέπει να βρει δικιά της περπατησιά.

Η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση των τελευταίων ετών στη χώρα μας ήταν ο Καλλικράτης και η δημιουργία της αιρετής Περιφερειακής Διοίκησης. Τώρα οι Περιφερειακές Διοικήσεις σε αυτήν την δύσκολη οικονομική συγκυρία που διέρχεται η χώρα μένουν άφραγκες. Πρέπει όμως να βρεθεί τρόπος να ξεπεράσουν την κρατικοδίαιτη οικονομική τους αυτοτέλεια και να βγάλουν δικά τους φτερά ανάπτυξης.

        Ο θεσμός της αιρετής Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης πολλές δεκαετίες αποτελεί τον βασικό πυλώνα διοίκησης σε χώρες της Ευρώπης. Στη χώρα μας η αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση αν και αποτελούσε αίτημα δεκαετιών μόλις πρόσφατα αποτέλεσε με το νόμο 3852  την επονομαζόμενη αρχιτεκτονική Καλλικράτη το νέο μοντέλο διάρθρωσης της Διοίκησης. Η ταυτόχρονη όμως δημιουργία της Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης έδειξε ότι πάλι η Κεντρική εξουσία δεν θέλει να αποκεντρώσει όσο θα έπρεπε την διοίκηση του Κράτους. Έδειξε ότι δεν θέλει να απεμπολήσει τον έλεγχο της διοικητικής απόφασης. Δημιουργώντας έτσι μία σύγχυση στον πολίτη.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ της "ΝΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ"

Μεθοριακή διαμάχη μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας.

Του Θόδωρου Σταυριανόπουλου

Σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία ισχύει από παλιά  ο νόμος της επικράτησης των ισχυρότερων. Η ανάγκη αποτελεσματικότητας αλλά και συνοχής της κοινωνίας επιβάλλει συντονισμό και διοίκηση. Έτσι κάποιοι (οι λίγοι) διοικούν και άλλοι (οι πολλοί) διοικούνται. Και για να έχει ευστάθεια αυτή η διάκριση θεσπίζονται νόμοι και παραχωρούνται στους διοικούμενους διάφορες εγγυήσεις, όπως η ασφάλεια, το επίπεδο διαβίωσης, η δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα κλπ. Όμως, αυτός ο «ντε και καλά» διαχωρισμός, σε συνδυασμό με την ανθρώπινη ματαιοδοξία και απληστία, επισωρεύει με τον καιρό στρεβλώσεις και αδικίες. Οι πιο δυναμικές ομάδες αποκτούν προνόμια.

Το ταξικό συγκρούεται με το εθνικό χωρίς θετικό αποτέλεσμα

Θόδωρος Σταυριανόπουλος

Εκπαιδευτικός - Περιφερειακός Σύμβουλος 

Μπορεί στη χώρα μας να γεννήθηκε η δημοκρατία, μπορεί ο διάλογος, η διεκδίκηση να αποτελούν εργαλεία που ρυθμίζουν και δίνουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα, όμως δεν πρέπει να αγνοήσουμε ότι πολλές φορές σ’ αυτήν την χώρα καταχραστήκαμε την δημοκρατία. Πάντα η έννοια του ταξικού και η έννοια του εθνικού είχαν σχέσεις πολιτικά και ιδεολογικά περίεργες.  Οι θεωρητικοί και οι διανοούμενοι κατά την περίοδο της κυριαρχίας του έθνους – κράτους  προέβαιναν σε αναλύσεις για το μέλλον αυτών των σχέσεων μάλλον εύκολα. Ήταν σίγουροι για την μελλοντική επικράτηση της εργατικής τάξης σε διεθνές επίπεδο. Και εκεί που θεωρούσαμε ότι θα ενωθούν οι εργαζόμενοι όλων των χωρών σε ένα πρωτόγνωρο νέο σχήμα δημοκρατίας και σε μια πλατιά λεωφόρο κοινωνικής προόδου και χειραφέτησης του ανθρώπου, παρατηρούμε να ενώνεται το διεθνές κεφάλαιο αίροντας όλες τις μεταπολεμικές κοινωνικές κατακτήσεις αλλά και αμφισβητώντας θεμελιώδη δικαιώματα του σύγχρονου εργαζόμενου πολίτη. 

"Αυτές είναι οι δέκα τεχνικές για να σας ελέγχουν το μυαλό"

"Αυτές είναι οι δέκα τεχνικές για να σας ελέγχουν το μυαλό"

Νόαμ Τσόμσκι

Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει           διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.

1.     Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.

Η καλλιέργεια κουλτούρας κυβερνητικής συνεργασίας θα μας οδηγήσει στην επανίδρυση της Κοινωνίας και του Κράτους.

Θεόδωρος  Σταυριανόπουλος

Μαθηματικός - Υπ. Μεταπτυχιακού «Ηθική Φιλοσοφία»

Περιφερειακός Σύμβουλος

Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος

Πρόεδρος στο Κ.Ε.Κ. (πρώην Ν.Ε.Λ.Ε.)

6977020327 - 2721093476

 Η καλλιέργεια κουλτούρας κυβερνητικής συνεργασίας θα μας οδηγήσει στην επανίδρυση της Κοινωνίας και του Κράτους.

Η ανάγκη για επανίδρυση του κράτους στις χώρες του αναπτυγμένου κόσμου έγινε εξαιρετικά έντονη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η πρόοδος στην τεχνολογία, ιδιαίτερα στους τομείς της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, την ενοποίηση των παγκόσμιων αγορών και την απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, επέβαλε νέες συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των χωρών, των επιχειρήσεων και των ατόμων. Εμείς ως χώρα είχαμε διαλέξει ως βηματισμό το σημειωτόν και την όπισθεν καθώς και τα μεγάλα λόγια.

Σήμερα αν θέλουμε επανίδρυση της κοινωνίας, θα πρέπει η κουλτούρα κυβερνητικής συνεργασίας να γίνει πλέον συστατικό στοιχείο του πολιτικού μας συστήματος για την επόμενη χρονική περίοδο, αφού φαίνεται με πολύ πειστικό τρόπο ότι έχει παρέλθει οριστικά το σχήμα μονοκομματικής διακυβέρνησης στη χώρα μας.

Η κρίση του πολιτικού συστήματος αποτελεί κακό προϊόν του λαϊκισμού και της κακοδιαχείρισης.

Θεόδωρος  Σταυριανόπουλος Μαθηματικός - Υπ. Μεταπτυχιακού «Ηθική Φιλοσοφία» Περιφερειακός Σύμβουλος Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Πρόεδρος στο Κ.Ε.Κ. (πρώην Ν.Ε.Λ.Ε.) 6977020327 - 2721093476

Η κρίση του πολιτικού συστήματος αποτελεί κακό προϊόν του λαϊκισμού

και της κακοδιαχείρισης.

Η χώρα κολυμπά πλέον σε βαθιά νερά με τεράστια κύματα και από στιγμή σε στιγμή μπορεί να συμβεί το… ναυάγιο. Η Κυβέρνηση μάταια αναζητά τον οδικό χάρτη για την οριστική έξοδο από την κρίση. Το πουλόβερ έχει ξηλωθεί και όλοι ψάχνουν να βρουν και να ενώσουν το κομμένο νήμα. Με ψηφοθηρικά τερτίπια διαχρονικά ικανοποιήθηκαν αιτήματα, δημιουργήθηκαν καινούργια τζάκια κατατρώγοντας άφθονο χρήμα που ερχόταν στην χώρα μας από τα Ευρωπαϊκά Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης. Με ψηφοθηρικά τερτίπια μοιράσθηκαν τεράστια ποσά από τα δημόσια χρήματα. Οι προσπάθειες της πολιτείας απέτυχαν στο να αποκεντρωθεί η βιομηχανία με αποτέλεσμα τεράστια ποσά να  δαπανηθούν άσκοπα για την δημιουργία επιχειρήσεων στην περιφέρεια που δυστυχώς σήμερα αυτές οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε εγκατάλειψη.